Lieve Susette,

Alweer een maand voorbijgevlogen, en wat leuk dat ik je weer terug kan schrijven. Een aantal weken geleden zijn we met ons gezin een week naar Egypte op vakantie geweest. Het was echt fantastisch! We waren er als gezin zo aan toe om er even tussenuit te gaan. Toch blijft het gek hoe snel je daarna weer in die achtbaan stapt en bijna vergeet dat je op vakantie bent geweest. En wat heb ik mij schuldig gevoeld dat ik in die week helemaal niets aan school heb gedaan.

Het afgelopen jaar is werkelijk voorbijgevlogen. Onze laatste toets van het jaar zit er bijna op en daarmee zijn de kennismodules van het eerste studiejaar officieel afgerond. Het voelt vreemd om onze klas straks bijna twee maanden niet te zien. Iedereen was duidelijk toe aan de zomervakantie: even iets anders aan ons hoofd. Al denk ik dat velen van ons zich deze zomer toch zullen bezighouden met de 360-gradenfeedbackronde en eventuele toekomstige stages.

In augustus start ik met mijn stage neurologie in het Maasstad Ziekenhuis, gevolgd door mijn stage longgeneeskunde. Wat een gek idee dat er daarna nog maar één verplichte stage te gaan is. Om mij goed voor te bereiden, ga ik in de zomervakantie aan de slag met de informatie die Erwin, onze docent, over de module neurologie heeft toegestuurd.

Ook de mondelinge toets farmacotherapie zit erop. Ik ben erg benieuwd naar de feedback die we gaan krijgen. Op mijn leerwerkplek heb ik inmiddels mijn tweede werkplekbezoek gehad met Tessa, onze cohortcoördinator. Binnenkort worden mijn EPA-voortgangsbeoordeling en de beoordeling van mijn leerwerkplek ingevuld. Het voelt onwerkelijk dat het eerste schooljaar al voorbij is. Als ik terugkijk, zie ik hoeveel ik ben gegroeid: van verpleegkundige naar toekomstig physician assistant. Dat maakt me best trots.

Op mijn leerwerkplek ben ik inmiddels begonnen met het maken van abdominale echo’s. In oktober volg ik een tweedaagse cursus Point-of-Care-diagnostiek, zodat ik dit nog beter kan toepassen in de praktijk. Het is fijn om nu alvast vertrouwd te raken met het echoapparaat en samen met mijn praktijkopleider te oefenen. Ik dacht: het is nog niet druk genoeg, dit kan er wel bij. Ik vind het een mooie ontwikkeling in de eerstelijnszorg!

En alsof school nog niet genoeg uitdagingen met zich meebrengt, kwam ik er laatst achter dat ik door alle drukte vergeten was mijn zoontje in te schrijven voor de basisschool. Typisch… Hij is net twee geworden, maar groep 1 en 2 bleken al vol te zitten! Gelukkig start mijn dochter in september op dezelfde school en hebben ze een uitzondering gemaakt. Wat een stress kan zoiets ineens geven, terwijl je hoofd eigenlijk al vol zit met andere dingen.

Maar goed, nu nog even focussen op de laatste weken en de laatste vinkjes zetten voor de punten die nog afgerond moeten worden voor de beoordeling van de cohortcoördinatoren. Als ik alles zo opschrijf en stilsta bij mijn gedachten besef ik pas echt wat een rollercoaster dit jaar is geweest. Exact zoals de cohort-coördinatoren ons hebben beschreven op de eerste dag.

Laatst zat ik op de racefiets zo in gedachten over school, dat ik helemaal vergat mijn voet los te klikken. Voor ik het wist, lag ik in de bosjes, met prachtige bloemen van de heg in mijn haar. Ik kon bijna zelf naar de spoedeisende hulp; wel toepasselijk voor deze module. Gelukkig hield ik er zelf alleen maar een paar flinke blauw plekken en schaafwonden aan over. Uiteraard heb ik daarna nog een week lang van mijn dochter en zoontje moeten aanhoren bij elke tak die ze zagen dat ik op moest passen omdat ik anders weer in de takken zo liggen.

Straks eerst genieten van de zomervakantie. Ik wens alle studenten en onze docenten een hele fijne vakantie toe: bijkomen van alles wat achter ons ligt en nieuwe energie opdoen voor wat nog komen gaat.

Ik ben benieuwd hoe het met jou gaat en wat jij deze zomer allemaal gaat doen.

Liefs,

Vera

Lees de voorgaande brieven bij Briefwisseling.