PA mag niet verwijzen naar de ggz

/ Praktijkperikel

Trees Oude Ophuis
is physician assistant revalidatiegeneeskunde bij Reade en Antoni van Leeuwenhoek.

 

PA mag niet verwijzen naar de ggz

Op mijn poliklinische spreekuur zie ik een 61-jarige patiënte terug nadat de behandeling in het kader van medisch-specialistische revalidatie in ons ‘handenteam’ is afgerond. De behandeling was gericht op het optimaliseren van de handfunctie bij een vrouw met erosieve reumatoïde artritis. Gedurende het behandeltraject blijkt dat er veel fysieke en psychische spanning is die een negatief effect heeft op de gewrichtsklachten. Daarom wordt naast de handtherapie aandacht besteed aan ontspanning en lichaamsbewustwording, en psycho-educatie. De spanning is niet goed beïnvloedbaar met de geboden therapie en de handtherapie komt niet goed verder vanwege deze spanningsklachten.
Naast de chronische inflammatoire gewrichtsziekte heeft de vrouw paniekaanvallen en angst- en stemmingsklachten, naar verwachting door een psychotrauma, een complexe PTSS. De casus wordt besproken met de consulterend 
psychiater van de ggz-instelling waar we een samen­werkingsverband mee hebben. Deze consulent kunnen 
we inschakelen voor een consult maar ook voor casuïstiekbespreking. Omdat mijn inschatting is dat patiënte gebaat is bij een doorverwijzing kiezen we voor een casuïstiek­bespreking om een onnodig consult uit te sparen. Bovendien is de vrouw in het verleden al eens gezien door de consulent psychiatrie. Destijds was het advies al om door te verwijzen naar de s-ggz, wat echter niet van de grond kwam door factoren bij patiënte. Tijdens de casuïstiek­bespreking passeren de therapeutische opties de revue en is het advies om te verwijzen naar de poli Complex trauma van de s-ggz. Patiënte gaat hiermee akkoord en ik stuur een uitgebreide verwijsbrief met verslag van de bespreking mee.

Tot mijn grote verbazing krijg ik het verzoek om een
medisch specialist de verwijzing te laten schrijven

Tot mijn grote verbazing krijg ik vier maanden later het verzoek om een medisch specialist de verwijzing te laten schrijven omdat een PA niet zelf mag verwijzen. Deze vertraging had mogelijk te maken met de interne administratieve afhandeling.
Dit betekent extra werk voor de medisch specialist, die nu een verwijzing moet uitschrijven voor een patiënte die zij zelf niet kent en niet in behandeling heeft gehad. Deze patiënt is door mij volledig zelfstandig gezien. Het betreft hier dus louter administratieve handelingen. Bovendien is de psychiater van de betreffende ggz-instelling al geconsulteerd en heeft deze geadviseerd te verwijzen.
Bij navraag blijkt dat er voor verwijzing naar de ggz altijd een stempel of een handtekening nodig is van een arts/medisch specialist. Persoonlijk ben ik van mening dat een PA die zijn/haar patiënt goed kent, prima in staat is om in te schatten of een doorverwijzing zinvol is en zelfstandig te verwijzen, al dan niet met stempel van de specialist.

Trees Oude Ophuis

t.oudeophuis@reade.nl
Heeft u ook een perikel? Stuur uw verhaal naar redactie@napa.nl

Dit artikel in pdf

Uw reactie

Velden voorzien van een * zijn verplicht

Nieuwsbrief

Mis niets meer en blijf op de hoogte van de ontwikkelingen binnen de NAPA.

Contact opnemen?